Słowo boazeria u wielu osób wywołuje reakcję alergiczną. Jednak nie zawsze tak musi być, ponieważ ściany wykończone boazerią wcale nie muszą wyglądać tak, jak w większości domów w latach 80 i 90-tych.
W tych latach boazeria była praktycznie wszędzie. Dzisiaj jej pozostałości straszą i nikt raczej nie chce o niej słyszeć. Czy słusznie? Niekoniecznie.
Decydując się na ozdobienie ścian deskami, przedmiotem decyzji staje się rodzaj wykończenia. Wybierając surowe, czyli naturalne, nie lakierowane deski, samemu można dostosować kolor i efekt do własnych oczekiwań.
Ilość opcji jest ogromna: można pomalować je na jednolity kolor, połączyć kilka lub, w hołdzie dla stylu rustykalnego, zastosować klimatyczną przecierkę na farbie. Po inspirację, jak zaaranżować boazerię, warto sięgnąć do Internetu. Przeglądając zdjęcia wnętrz skandynawskich czy przytulnych podmiejskich domów amerykańskich, można przekonać się, że boazeria to wbrew pozorom nie wymysł ubogiego w wybór polskiego rynku sprzed kilkunastu lat. Kluczem do tego, by cieszyć się boazerią i docenić jej urodę, jest właściwie ją zaaranżować.
Zdecydowanie ładniejszą krewną tradycyjnej, drewnianej boazerii w formie desek pokrywających ściany od podłogi po sufit, jest boazeria angielska – pokrywająca tylko część powierzchni. Jest elegancko tłoczona, o subtelnym wykończeniu.
