Sztuka wzornicza i trendy w aranżacji wnętrz zmieniają się niemal co roku. Nawet jeśli zaliczamy się do grona osób, które nie podążają za modą, z upływem czasu nasze upodobania niezauważalnie ewoluują. To zupełnie naturalne, że po dekadzie możemy mieć ochotę nie tylko na odświeżenie wnętrza, ale na jego śmielszą metamorfozę.

Meble sprzed lat będą odstawać od naszych aktualnych preferencji oraz od reszty zmieniającego się wystroju – sukcesywnie odmalowywanych ścian, czy sezonowo dokupowanych akcesoriów i dekoracji. Co możemy zrobić, żeby całkiem dobre i funkcjonalne, choć już niemodne meble nadążyły za metamorfozą naszych wnętrz? Czy odnawianie mebli ma sens? Absolutnie tak!

Op-artowa szafka – kolorystyczny lifting

Nic tak nie zmienia charakteru mebla, jak jego kolor. Nawet niepozorna szafka z przedpokojowego kopciuszka może zamienić się w prawdziwą ozdobę salonu, jeśli poddamy ją artystycznej renowacji. Renowacja szafki przedstawionej na zdjęciach, to przejście od peerelowskich mdłych beżów i błękitów do modnych, minimalistycznych i kontrastowych barw z pewnością zapewni jej zupełnie nową tożsamość. Jeśli nie mamy pomysłu na modny wzór – wystarczy poszukać inspiracji w Internecie. Jedną z propozycji może okazać się op-art – nurt optycznej iluzji. Jeśli metamorfozę oprzemy na uniwersalnym i ponadczasowym zestawieniu czerni i bieli, to klasyczne i wyraziste połączenie tych kontrastowych kolorów już tak szybko nam się nie znudzi.

Op-artowa szafka – lista pomocników, czyli wydajny zestaw renowacyjny

Żeby renowacja mebli  była przyjemnością i nie zaczęła niebezpiecznie przypominać długofalowego projektu remontowego należy dobrać produkty, które działają szybko i efektywnie.

Mimo posiadania najlepszych i najbardziej sprawdzonych farb, żadna metamorfoza nie obędzie się bez odpowiedniego przygotowania powierzchni. Żeby uzyskać satysfakcjonujący wizualnie rezultat, należy stosować się do paru złotych reguł, które przekładają się na kilka prostych kroków.

Po pierwsze – umycie i odtłuszczenie mebla za pomocą środków o zasadowym charakterze. W fazie wstępnej sprawdzi się szare mydło, którego działanie wsparte zostanie późniejszym użyciem odtłuszczacza. Po drugie – zmatowienie suchej powierzchni papierem ściernym w celu zwiększenia jej przyczepności. Na koniec – odpylenie powierzchni. Dopiero tak przygotowane podłoże gotowe jest do właściwego przyjęcia farby.

Renowacja szafki – wałki w dłoń

Malowanie i tworzenie op-artowego zdobienia wymaga planu i przestrzennej wyobraźni. Żeby wzór, który pragniemy nanieść na fronty szafki, pozostał centralnym elementem musimy stworzyć dla niego odpowiednią ramę. W tym celu, za pomocą wałka flokowego, malujemy obudowę na czarno, kreując swoiste passe partout. Do uzyskania pełnego krycia i głębokiego koloru w zupełności wystarczą dwie warstwy farby. Tak samo postępujemy z frontami, na które dla odmiany nakładamy białą farbę bazową, stanowiącą z kolei tło dla czarno-białego wzoru.

Op-artowa szafka – wybieramy wzór

W celu stworzenia geometrycznego zdobienia, za pomocą taśmy malarskiej nanosimy przestrzenny układ linii i wyklejamy pożądaną kompozycję. Całość, a szczególnie krawędzie taśmy zamalowujemy ostatni raz białą farbą. Po wyschnięciu dokładnie pokrywamy tak przygotowaną instalację artystyczną czarnym kolorem – również w dwóch warstwach. Czekamy aż print wyschnie i zdejmujemy taśmę. Jeśli na krawędziach pojawiły się niedociągnięcia, korygujemy je pędzelkiem i voila! Op-artowy, hipnotyzujący wzór jest gotowy! Teraz czekają nas tylko ostatnie pociągnięcia pędzla albo gąbki, ponieważ farba kazeinowa wymaga końcowego zabezpieczenia woskiem lub bezbarwnym lakierem.

Op-artowa szafka – detal wieńczy dzieło

W celu całkowitej odmiany charakteru mebla i dodania mu modernistycznego wyrafinowania możemy pokusić się jeszcze o kilka drobnych zabiegów i modyfikacji. Chcąc uzyskać efekt idealnego wpasowania w nowoczesny charakter salonu, szafkę można wykończyć na wysoki połysk za pomocą bezbarwnego lakieru. Dzięki temu nie tylko będzie odbijać światło, ale też posiadać własną, mocną i błyszczącą strukturę. W uszlachetnieniu projektu sprawdzą się np. gruby, drewniany blat oraz nowe, atrakcyjne wzorniczo nóżki. Aby wprowadzić do projektu nieco artystycznej przewrotności – można pokusić się o okrągłe, wzorzyste uchwyty w tej samej kontrastowej konwencji stylistycznej, a dobrze dobrana, tekstylna ozdoba ma szansę stać się dekoracyjną wisienką na torcie.

Jeżeli patrzymy na starą komodę lub krzesło i czujemy wewnętrzny impuls, żeby ujawnić swoją naturę artysty – nie ma na co czekać. Dzięki inwencji właścicieli i inspirującym oraz łatwym w użyciu środkom do renowacji, z pozoru przeciętne meble mogą dostać niezwykłe drugie, albo nawet trzecie życie.

fot i realizacja Pani to Potrafi

Odnawianie starych mebli nie jest wcale tak trudne jakby się to wydawało. Jeśli więc mamy w domu drewniane krzesła, które stoją na strychu, w schowku lub garażu nie wyrzucajmy ich, bo być może uda się im przywrócić dawny blask.

Jak odnowić stare krzesła krok po kroku

Zwykle prace renowacyjne ograniczają się do usunięcia starych powłok malarskich i pomalowaniu mebli na nowo. Ale jeśli chcemy, aby mebel poza tym, że będzie nam służył przez kilka kolejnych lat, wyglądał oryginalnie i elegancko można wykorzystać metodę decoupage do jego dekoracji. Oto przykład takich właśnie krzeseł, które ozdobione zostały mapami świata.

źródło: myalteredstate.co/decoupage2/

Meblarski vintage

Kierując się popularną zasadą „nowe znaczy lepsze” często zbyt pochopnie podejmujemy decyzję o pozbyciu się starych mebli i zakupie nowych. Przeważnie spowodowane to jest ich stanem – licznymi zarysowaniami, odpryskami i wyblakłą okleiną. Wydaje nam się, że nie ma szans, aby stara komoda, krzesło czy stół odzyskały dawny blask. Nadzieją dla kilkudziesięcioletnich mebli jest coraz popularniejsza moda na wnętrzarski vintage. Wzornictwo lat 60, 70 czy 80-tych cieszy się rosnącym uznaniem klientów i stanowi źródło inspiracji dla współczesnych twórców designu. Architekci i projektanci doceniają ich niebanalną formę i zalety dekoracyjne. Może warto posłuchać specjalistów od aranżacji wnętrz i jeszcze raz przemyśleć wyrzucenie mebli rodem z PRL-u?

Malowanie mebli

Jeżeli zdecydujemy się dać drugie życie starym meblom stajemy w obliczu problemu, jak przywrócić im estetyczny, elegancki wygląd, bez ponoszenia wysokich kosztów profesjonalnej renowacji w zakładzie stolarskim. Najszybszym i najbardziej efektownym sposobem jest ich pomalowanie. Po pierwsze, znikną przebarwienia, plamy i zarysowania. Po drugie, meble zyskają nowe kolorystyczne oblicze zgodne z charakterem i klimatem urządzanego wnętrza. Rezygnacja z dotychczasowej okleiny w odcieniu naturalnego drewna i wybór dowolnego koloru z bogatej palety barw stwarza niesłychanie szerokie możliwości dekoracyjne. Przykładowo, delikatna serwantka w typie Art deco pomalowana w odcieniu krwistej czerwieni wprowadzi do salonu poważną dawkę energii i stanie się jego centralnym punktem dekoracyjnym, a stare, drewniane krzesła w odcieniu turkusu, maliny i trawiastej zieleni będą błyskotliwą przeciwwagą dla bieli i stonowanych szarości.

Czym pomalować meble?

Podczas odnawiania starych mebli drewnianych i metalowych najlepiej sprawdzą się emalie alkidowe. Charakteryzują się one dobrą  rozlewnością i właściwościami wypełniającymi. Malowanie tradycyjnymi, rozpuszczalnikowymi emaliami alkidowymi jest jednak obarczone kilkoma istotnymi wadami. Wszyscy kojarzymy ostry, drażniący zapach unoszący się w powietrzu przez wiele dni po malowaniu czy zżółknięte białe meble, które jeszcze niedawno lśniły śnieżną bielą. Po zakończeniu prac malarskich zawsze mamy problem z czyszczeniem pędzli, wałków (zazwyczaj, zaschnięte „lądują” w koszu) i myciem rąk. Recepta na udoskonalenie emalii alkidowych była znana od dawna, ale stanowiła duże wyzwanie dla producentów. Trzeba było zastąpić zawarte w nich rozpuszczalniki organiczne wodą.

Meblarski vintage

Kierując się popularną zasadą „nowe znaczy lepsze” często zbyt pochopnie podejmujemy decyzję o pozbyciu się starych mebli i zakupie nowych. Przeważnie spowodowane to jest ich stanem – licznymi zarysowaniami, odpryskami i wyblakłą okleiną. Wydaje nam się, że nie ma szans, aby stara komoda, krzesło czy stół odzyskały dawny blask.

Nadzieją dla kilkudziesięcioletnich mebli jest coraz popularniejsza moda na wnętrzarski vintage. Wzornictwo lat 60, 70 czy 80-tych cieszy się rosnącym uznaniem klientów i stanowi źródło inspiracji dla współczesnych twórców designu. Architekci i projektanci doceniają ich niebanalną formę i zalety dekoracyjne. Może warto posłuchać specjalistów od aranżacji wnętrz i jeszcze raz przemyśleć wyrzucenie mebli rodem z PRL-u?

Malowanie mebli

Jeżeli zdecydujemy się dać drugie życie starym meblom stajemy w obliczu problemu, jak przywrócić im estetyczny, elegancki wygląd, bez ponoszenia wysokich kosztów profesjonalnej renowacji w zakładzie stolarskim. Najszybszym i najbardziej efektownym sposobem jest ich pomalowanie.

Po pierwsze, znikną przebarwienia, plamy i zarysowania. Po drugie, meble zyskają nowe kolorystyczne oblicze zgodne z charakterem i klimatem urządzanego wnętrza. Rezygnacja z dotychczasowej okleiny w odcieniu naturalnego drewna i wybór dowolnego koloru z bogatej palety barw stwarza niesłychanie szerokie możliwości dekoracyjne.

Przykładowo, delikatna serwantka w typie Art deco pomalowana w odcieniu krwistej czerwieni wprowadzi do salonu poważną dawkę energii i stanie się jego centralnym punktem dekoracyjnym, a stare, drewniane krzesła w odcieniu turkusu, maliny i trawiastej zieleni będą błyskotliwą przeciwwagą dla bieli i stonowanych szarości.

Czym pomalować meble?

Podczas odnawiania starych mebli drewnianych i metalowych najlepiej sprawdzą się emalie alkidowe.

Charakteryzują się one dobrą  rozlewnością i właściwościami wypełniającymi. Malowanie tradycyjnymi, rozpuszczalnikowymi emaliami alkidowymi jest jednak obarczone kilkoma istotnymi wadami. Wszyscy kojarzymy ostry, drażniący zapach unoszący się w powietrzu przez wiele dni po malowaniu czy zżółknięte białe meble, które jeszcze niedawno lśniły śnieżną bielą. Po zakończeniu prac malarskich zawsze mamy problem z czyszczeniem pędzli, wałków (zazwyczaj, zaschnięte „lądują” w koszu) i myciem rąk.

Recepta na udoskonalenie emalii alkidowych była znana od dawna, ale stanowiła duże wyzwanie dla producentów. Trzeba było zastąpić zawarte w nich rozpuszczalniki organiczne wodą.